کرویه تا ابدجاوید باشـــــی همیشه چون بهار و عید باشی
بود چون کیمیا هرزره خاکت درخشان چون مه و خورشید باشـی
-------
کرو هرگز ندیدم من نظیرش صفا و لطف مردان دلیـــــرش
گذر کن تنگ قلم یاچور هونار ببین آب و هوای دل پـــذیرش
---------
چه گویم از بهار دشت گــزدان گل و لاله بود آنجا فـــــــراوان
نسیم دلگشای آن در ودشت بجسم مرده از نو می دهدجان
کرویی ها جوان مرد و غــیورند سخاوتمند و دانا و صبورند
به هر کاری عدالت پیشه دارند همیشه بر علیه ظلم و زورند