...وبعد الفراق

رجعتى وتانى فى نفس الطريق

بغير الصديق

ولا حتى نفس الونس والزحام

ولا دوشة الحب والاهتمام

ولكن فى دمك حاجات من زمان

لها عنفوان

ينور ويطفى ولكن يبان

برغم السفر و اختلاف المكان

فى روحك لقيت ظل ساكن رقيق

لانسان برئ

**************

حاولتى تخبى ولا يوم قدرتى

تخبى الدموع

وتجرى لقدام وأتاريكى ماشية

فى سكة رجوع

وانا اجرى وراكى أفضفض معاكى

واهزر كمان

فتبتسمى لياً.تطبطب عليا

ايديكى بحنان

وهيا بتنزف شايفها بعينيا

أنا مش ضرير

أنا القلب اللى اتخلق بين ضلوعك

لنفس المصير

تعالى احضنينى بلاش تنكرينى

خدينى معاكى

ماآنش الأوان؟